L.J.A.D. CREYGHTON      WERK     CV      PRIJSLIJST

 

L.J.A.D. Creyghton en de eeuwigheid van het landschap

L.J.A.D. Creyghton (1954) is als fotograaf opgeleid aan Academie voor beeldende kunsten St. Joost in Breda. Tot 1990 maakte hij vooral portretten in opdracht van tijdschriften zoals Avenue, Elsevier en Quote. Tijdens het portretteren van een bekende kunsthandelaar te Maastricht werd hij geraakt door een recent aangekocht Avercamp schilderij dat bij de kunsthandelaar in zijn galerie stond te pronken. Sindsdien houdt hij zich voornamelijk bezig met autonoom werk, vooral landschappen. Zijn werk is inmiddels opgenomen in diverse belangrijke collecties en wordt met regelmaat geëxposeerd. Daarnaast is hij maandelijks te horen op de VPRO radio waar hij in gesprek gaat met collega fotografen.

L.J.A.D. Creyghton houdt zich bezig met landschap als metafoor; af en toe maakt hij series met een specifiek onderwerp zoals de serie “Schildersdorpen”, dorpen waar kunstenaars neerstreken om zich te laten inspireren, en de serie “Couloir de la Mort” van plekken waar ooit in de geschiedenis verschrikkelijke gebeurtenissen plaatsvonden. De foto’s hebben een monumentaal en tijdloos karakter. Wat opvalt zijn de onwaarschijnlijke kleuren, fabelachtige taferelen, en het licht dat als magisch schijnsel in de foto’s hangt. Dat ze gefotografeerd en niet geschilderd zijn is bijna niet te geloven. In 2005 verscheen het boek “Holland Album” waarin foto’s uit verschillende series zijn opgenomen. Er is een opmerkelijk verschil tussen de foto’s met grote detailscherpte en die met een grove korrelstructuur. De laatste vestigen meer aandacht op het fotomateriaal zelf, en versterken de indruk dat het herinneringen zijn. Niet eens zozeer herinneringen aan een plek maar aan schilderijen van vergelijkbare taferelen uit de 17e eeuwse schilderkunst. De foto’s die met grootformaat camera’s zijn gemaakt onthullen juist ieder detail. Alles is zoals het door de camera werd vastgelegd en door Creyghton werd gezien.

In de tekst In Beauty I Walk schreef Creyghton over zijn werk : ...Het landschap als bron van inspiratie, als bron van contemplatie. De magie van het licht; avondlicht - ochtendlicht. Het opkomende gewas. De resten. De sporen. De getijden...

Het is niet dat de foto’s wedijveren met de schilderkunst, maar eerder dat schilders en fotografen een oog voor eeuwige schoonheid van het landschap gemeen hebben. Creyghton zoekt de goede plek en wacht het juiste licht af: hij zoekt én vindt. De foto’s zijn zichtbare fragmenten van eeuwigheid.

Tijd is ook een belangrijk uitgangspunt in het werk “Venster”. Het computergestuurde werk zoomt in ongeveer 24 uur uiterst langzaam en nauwelijks zichtbaar in- en uit en maakt een of meerdere details zichtbaar van een landschap. De beschouwer ervaart het beeld in eerste instantie als 'stilstaand', maar het is steeds onderhevig aan allerlei veranderingen. In dit werk wordt het ongrijpbare NU onontkoombaar en bijna tastbaar.

 

Tekst bij de lezing voor het Utrechts Centrum voor de Kunsten/ L.J.A.D Creyghton over fotografie en tijd, landschap en eeuwigheid.
© tekst: Ienke Kastelein, UCK Utrecht, november 2007.