SANDRO SETOLA      WERK      CV      PRIJSLIJST

 

Sandro Setola (Heerlen, 1976) is een veelzijdig kunstenaar. Hij gebruikt verschillende media: animaties, installaties, video's en tekeningen. Aan de basis van zijn werk staat de fascinatie voor de natuur en natuurlijke processen. Universele thema's zoals isolatie, transformatie, groei en verval keren vaak in het werk terug.
Setola studeerde aan de Academie voor Kunst en Vormgeving te
's-Hertogenbosch, de Glasgow School of Art en de Rijksacademie van de Beeldende Kunsten te Amsterdam. Sinds enkele jaren richt hij zich vooral op architectuur en utopische voorstellen als drager voor zijn ideeën. De spanning tussen een ideale en de feitelijke situatie creëert vragen over de invloed van de omgeving op de mens en vice versa. Dit inspireert Setola tot het uitdiepen van zijn eigen ideeën over o.a. stadsontwikkeling en architectuur. In zijn werk leidt dit tot tekeningen waarin vaak een architectonisch beeld of momentopname van een proces is uitgewerkt.
De gebouwen die hij tekent zijn niet functioneel, maar daar is het de kunstenaar niet om te doen. Ze geven eerder expressie aan een bepaalde gemoedstoestand of leveren commentaar op de urbane leefomgeving.

 

At the basis of all my work is a strong fascination for natural processes and phenomena. In the work these dramatic universal processes like isolation, expansion, transformation, growth and decay, but also their relation to our more everyday, at times banal reality, are interpreted in a personal, poetic and concentrated way. In the drawings I often freeze processes that the viewer can continue in mind or propose dystopic places and buildings built from (yet) unknown matter. In my installations and animations I can bring to life these processes and create a "wholeness" or story.
Since 2004 I have been mainly focussing on the subject of architecture and building processes and their underlying ideals (or lack thereof). The tension between the ideal or utopian proposal and the actual urban environment in which most of us live raises questions about the influence of our surroundings on the individual and vice versa. In aspiring to define my own ideas about urban planning and architecture those issues lead to often humourous and at times cynical interpretations of modernist and contemporary (or supermodernist) architecture. But more closely linked to nature and universal themes the structures I propose also express states of mind and personalities rather than any evident function.

Sandro Setola, 16-03-2006